Καθώς συμπληρώνονται σήμερα είκοσι δύο χρόνια από την πτώση της Σρεμπρένιτσα και τη σφαγή των αμάχων από στρατεύματα των Σερβοβόσνιων και Σέρβους παραστρατιωτικούς που ακολούθησε, οι δύο πλευρές τίμησαν με διαφορετικές εκδηλώσεις τα θύματά τους.

   Οι Βόσνιοι μουσουλμάνοι απέτισαν φόρο τιμής στο νεκροταφείο του χωριού Ποτουτσάρι, στην είσοδο της πόλης της Σρεμπρένιτσα, στο οποίο έχουν ενταφιαστεί οι σοροί περισσότερων από τρεις χιλιάδες αμάχων, εκ των οχτώ χιλιάδων που σφαγιάστηκαν στα γύρω δάση και χαράδρες.

   Τις εκδηλώσεις στο Ποτουτσάρι οργάνωσε η κεντρική κυβέρνηση της Βοσνίας και δεν παρέστησαν Σέρβοι επίσημοι, καθώς πριν από δύο χρόνια, μουσουλμάνοι συγγενείς των θυμάτων είχαν επιτεθεί στον τότε πρωθυπουργό της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς, ο οποίος μετέβη στο νεκροταφείο σε μια κίνηση συγγνώμης και συμφιλίωσης, αλλά χρειάστηκε να φυγαδευτεί από τον χώρο.

   Ο Σέρβος δήμαρχος της μαρτυρικής πόλης Βλάντεν Γκρούιτσιτς -για πρώτη φορά στη Σρεμπρένιτσα εξελέγη Σέρβος δήμαρχος- οργάνωσε στο κέντρο της πόλης επιμνημόσυνη δέηση για τους 3.500 ομοεθνείς του, που η σερβική πλευρά υποστηρίζει ότι εξοντώθηκαν από μουσουλμάνους παρακρατικούς στα γύρω χωριά, ενόσω η κοιλάδα της Σρεμπρενιτσα βρισκόταν (1922-1995) υπό τον έλεγχο των βοσνιακών στρατευμάτων.

   Στο Βελιγράδι οργανώθηκαν μπροστά στο σερβικό κοινοβούλιο δύο συγκεντρώσεις, γυναικών η μία, από τη ΜΚΟ «Γυναίκες με τα Μαύρα», που κατήγγειλε ως γενοκτονία τη σφαγή των αμάχων και η άλλη από συγγενείς Σέρβων που σκοτώθηκαν από τα μουσουλμανικά στρατεύματα.

   Στον ίδιο χώρο, από συγγενείς των Σέρβων νεκρών του εμφυλίου στη Βοσνία, έχει «ανεγερθεί» με τη χρήση σιδερένιων κιγκλιδωμάτων το αποκαλούμενο «τείχος των δακρύων», στη μνήμη των θυμάτων.

   Δύο δεκαετίες μετά και παρά τις διεθνείς προσπάθειες για συμφιλίωση, τα γεγονότα της Σρεμπρένιτσα δεν έχουν φωτιστεί πλήρως και εξακολουθούν να διχάζουν Σέρβους και Βόσνιους μουσουλμάνους.

   Μολονότι και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία έχει χαρακτηρίσει την σφαγή ως γενοκτονία -το ίδιο και η διεθνής κοινότητα- οι Σέρβοι αρνούνται αυτόν τον χαρακτηρισμό, υποστηρίζοντας ότι τα θύματα ήταν σαφώς λιγότερα και στην πλειονότητά τους ένοπλοι μουσουλμάνοι μαχητές. Προβάλλουν, ταυτόχρονα, τα δικά τους θύματα των μουσουλμανικών παραστρατιωτικών οργανώσεων στην περιοχή.

   Ως υπαίτιος για την ανθρωποσφαγή δικάζεται στο ίδιο δικαστήριο, στη Χάγη, ο αρχιστράτηγος των σερβοβοσνιακών ένοπλων δυνάμεων Ράτκο Μλάντιτς.

   Οι 200 Ολλανδοί στρατιώτες της δύναμης του ΟΗΕ που φρουρούσαν τον, χαρακτηρισμένο ως «ασφαλή» θύλακο της Σρεμπρένιτσα δεν προέβαλαν καμία αντίσταση και τα στρατεύματα του Μλάντιτς προέβησαν σε χιλιάδες συλλήψεις αμάχων, εκ των οποίων εκτέλεσαν στα γύρω δάση και χαράδρες το σύνολο σχεδόν των ανδρών αιχμαλώτων.

Δημοσίευση σχολίου Blogger

 
Top